توی قاب خیس این پنجره‌ها
عکسی از جمعه‌ی غمگین می‌بینم
چه سیاهه به تنش رخت عزا
تو چشاش ابرای سنگین می‌بینم

داره از ابر سیا خون می‌چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه

نفس‌ام در نمی‌آد، جمعه‌ها سر نمی‌آد
کاش می‌بستم چشامو، این ازم بر نمی‌آد

داره از ابر سیا خون می‌چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه

عمر جمعه به هزار سال می‌رسه
جمعه‌ها غم دیگه بی‌داد می‌کنه
آدم از دست خودش خسته می‌شه
با لبای بسته فریاد می‌کنه

داره از ابر سیا خون می‌چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه

جمعه وقت رفتنه, موسم دل‌کندنه
خنجر از پشت می‌زنه، اون که همراه منه

داره از ابر سیا خون می‌چکه
جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه

این مطلب در تاریخ جمعه, خرداد ۲۲م, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۳:۱۶ توسط Shahrum و درباره Persian نوشته شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. نظرات در حال حاظر بسته شده اند. شما میتوانید از سایت خود دنبالک بفرستید.